Vedasaara Shiva Stotram - Introduction
வேத ஸார ஶிவ ஸ்தோத்ரம் :
வேதஸாரசிவ ஸ்தோத்ரம் 11 ஸ்லோகங்கள் உடையது. பரம சிவனுடைய மஹிமையை நன்கு எடுத்துக்காட்டும் பல நாமாக்களை இதில் காணலாம். சிவனுடைய சகுண ஸ்வரூப வர்ணனம் இதில் சிறிதளவு தான். அவரை நிர்விசேஷமான பரப்ரஹ்மமாகக் காட்டி உபநிஷத்தில் கூறியுள்ள ரீதியில் தான் அதிகமாக வர்ணிக்கப்பட்டிரிக்கிறது.
" துரீயம்ʼ , தம: பாரம்ʼ , த்³வைதஹீனம்ʼ , ஶிவம்ʼ , நிராகாரம்ʼ , ஸதா³னந்த³ம்ʼ , சிதா³னந்த³மூர்தே " இவைகள் ஔபநிஷதமான ப்ரஹ்மத்தைக் குறிக்கும் பதங்களல்லவா ! மேலும் உபநிஷத்தில் கூறியதுபோலவே ' பூமியல்ல ' ' ஜலமல்ல ' என்று நிஷேதமுகமாகவும் வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதனால் தான் வேத ஸார சிவ ஸ்தோத்ரம் என்ற பெயர் இதற்கு ஏற்பட்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது.
வேதத்தின் ஸாரமாக கொள்ளப்படுவது பகவத்தத்வம் மட்டுமே. சிவமே அந்த பகவத்தத்வம். வேதத்தின் ஸாரமாகிய சிவத்தைப் பற்றி ஸ்துதிக்கப்படுவதால் ' வேத ஸார - சிவ - ஸ்தோத்ரம் ' எனப்படுவது உசிதமேயாகும்.
veda sāra śiva stotram :
veda sāra śiva stotram comprising of 11 slokas. It consists of names which expounds about the glories of lord Shiva. It deals with saguna Rupa ( materialistic form ) of lord Shiva very little. Mainly it explains Shiva as nirvishesha parabrahma tatva ( non materialistic form ) as mentioned like that of Upanishads.
' turīyaṃ , tamaḥ pāraṃ , dvaitahīnaṃ , śivaṃ , nirākāraṃ , sadānandaṃ , cidānandamūrte ' - these all words denoting aupanishadic brahma isn't it? Again some words such ' nor the earth, nor the water ' are elicits niṣedhātmaka rūpa ( refusing the materialistic form ) as said by Upanishads. Hence it got the name veda - sāra - śiva - stotram.
The essence of the Veda is Bhagavad tatva alone. Shiva is that Bhagavad tatva. Since this Stotram explains about the Shiva who is the essence Of Veda, it suits with the name veda sāra śiva stotram.
॥ अथ वेदसारशिवस्तोत्रम्॥
पशूनां पतिं पापनाशं परेशं
गजेन्द्रस्य कृत्तिं वसानं वरेण्यम् ।
जटाजूटमध्ये स्फुरद्गाङ्गवारिं
महादेवमेकं स्मरामि स्मरारिम् ॥ १॥
महेशं सुरेशं सुरारातिनाशं
विभुं विश्वनाथं विभूत्यङ्गभूषम् ।
विरूपाक्षमिन्द्वर्कवह्नित्रिनेत्रं
सदानन्दमीडे प्रभुं पञ्चवक्त्रम् ॥ २॥
गिरीशं गणेशं गले नीलवर्णं
गवेन्द्राधिरूढं गुणातीतरूपम् ।
भवं भास्वरं भस्मना भूषिताङ्गं
भवानीकलत्रं भजे पञ्चवक्त्रम् ॥ ३॥
शिवाकान्त शंभो शशाङ्कार्धमौले
महेशान शूलिञ्जटाजूटधारिन् ।
त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूपः
प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूप ॥ ४॥
परात्मानमेकं जगद्बीजमाद्यं
निरीहं निराकारमोंकारवेद्यम् ।
यतो जायते पाल्यते येन विश्वं
तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वम् ॥ ५॥
न भूमिर्न चापो न वह्निर्न वायु-
र्न चाकाशमास्ते न तन्द्रा न निद्रा ।
न चोष्णं न शीतं न देशो न वेषो
न यस्यास्ति मूर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥ ६॥
अजं शाश्वतं कारणं कारणानां
शिवं केवलं भासकं भासकानाम् ।
तुरीयं तमःपारमाद्यन्तहीनं
प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनम् ॥ ७॥
नमस्ते नमस्ते विभो विश्वमूर्ते
नमस्ते नमस्ते चिदानन्दमूर्ते ।
नमस्ते नमस्ते तपोयोगगम्य
नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥ ८॥
प्रभो शूलपाणे विभो विश्वनाथ
महादेव शंभो महेश त्रिनेत्र ।
शिवाकान्त शान्त स्मरारे पुरारे
त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गण्यः ॥ ९॥
शंभो महेश करुणामय शूलपाणे
गौरीपते पशुपते पशुपाशनाशिन् ।
काशीपते करुणया जगदेतदेक-
स्त्वंहंसि पासि विदधासि महेश्वरोऽसि ॥ १०॥
त्वत्तो जगद्भवति देव भव स्मरारे
त्वय्येव तिष्ठति जगन्मृड विश्वनाथ ।
त्वय्येव गच्छति लयं जगदेतदीश
लिङ्गात्मके हर चराचरविश्वरूपिन् ॥ ११॥
इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य
श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य
श्रीमच्छंकरभगवतः कृतौ
वेदसारशिवस्तोत्रं संपूर्णम् ।
॥ அத² வேத³ஸாரஶிவஸ்தோத்ரம்॥
பஶூநாம் பதிம் பாபநாஶம் பரேஶம்
க³ஜேந்த்³ரஸ்ய க்ருʼத்திம் வஸாநம் வரேண்யம் ।
ஜடாஜூடமத்⁴யே ஸ்பு²ரத்³கா³ங்க³வாரிம்
மஹாதே³வமேகம் ஸ்மராமி ஸ்மராரிம் ॥ 1॥
மஹேஶம் ஸுரேஶம் ஸுராராதிநாஶம்
விபு⁴ம் விஶ்வநாத²ம் விபூ⁴த்யங்க³பூ⁴ஷம் ।
விரூபாக்ஷமிந்த்³வர்கவஹ்நித்ரிநேத்ரம்
ஸதா³நந்த³மீடே³ ப்ரபு⁴ம் பஞ்சவக்த்ரம் ॥ 2॥
கி³ரீஶம் க³ணேஶம் க³லே நீலவர்ணம்
க³வேந்த்³ராதி⁴ரூட⁴ம் கு³ணாதீதரூபம் ।
ப⁴வம் பா⁴ஸ்வரம் ப⁴ஸ்மநா பூ⁴ஷிதாங்க³ம்
ப⁴வாநீகலத்ரம் ப⁴ஜே பஞ்சவக்த்ரம் ॥ 3॥
ஶிவாகாந்த ஶம்போ⁴ ஶஶாங்கார்த⁴மௌலே
மஹேஶாந ஶூலிஞ்ஜடாஜூடதா⁴ரிந் ।
த்வமேகோ ஜக³த்³வ்யாபகோ விஶ்வரூப:
ப்ரஸீத³ ப்ரஸீத³ ப்ரபோ⁴ பூர்ணரூப ॥ 4॥
பராத்மாநமேகம் ஜக³த்³பீ³ஜமாத்³யம்
நிரீஹம் நிராகாரமோங்காரவேத்³யம் ।
யதோ ஜாயதே பால்யதே யேந விஶ்வம்
தமீஶம் ப⁴ஜே லீயதே யத்ர விஶ்வம் ॥ 5॥
ந பூ⁴மிர்ந சாபோ ந வஹ்நிர்ந வாயு-
ர்ந சாகாஶமாஸ்தே ந தந்த்³ரா ந நித்³ரா ।
ந சோஷ்ணம் ந ஶீதம் ந தே³ஶோ ந வேஷோ
ந யஸ்யாஸ்தி மூர்திஸ்த்ரிமூர்திம் தமீடே³ ॥ 6॥
அஜம் ஶாஶ்வதம் காரணம் காரணாநாம்
ஶிவம் கேவலம் பா⁴ஸகம் பா⁴ஸகாநாம் ।
துரீயம் தம:பாரமாத்³யந்தஹீநம்
ப்ரபத்³யே பரம் பாவநம் த்³வைதஹீநம் ॥ 7॥
நமஸ்தே நமஸ்தே விபோ⁴ விஶ்வமூர்தே
நமஸ்தே நமஸ்தே சிதா³நந்த³மூர்தே ।
நமஸ்தே நமஸ்தே தபோயோக³க³ம்ய
நமஸ்தே நமஸ்தே ஶ்ருதிஜ்ஞாநக³ம்ய ॥ 8॥
ப்ரபோ⁴ ஶூலபாணே விபோ⁴ விஶ்வநாத²
மஹாதே³வ ஶம்போ⁴ மஹேஶ த்ரிநேத்ர ।
ஶிவாகாந்த ஶாந்த ஸ்மராரே புராரே
த்வத³ந்யோ வரேண்யோ ந மாந்யோ ந க³ண்ய: ॥ 9॥
ஶம்போ⁴ மஹேஶ கருணாமய ஶூலபாணே
கௌ³ரீபதே பஶுபதே பஶுபாஶநாஶிந் ।
காஶீபதே கருணயா ஜக³தே³ததே³க-
ஸ்த்வம்ஹம்ஸி பாஸி வித³தா⁴ஸி மஹேஶ்வரோঽஸி ॥ 10॥
த்வத்தோ ஜக³த்³ப⁴வதி தே³வ ப⁴வ ஸ்மராரே
த்வய்யேவ திஷ்ட²தி ஜக³ந்ம்ருʼட³ விஶ்வநாத² ।
த்வய்யேவ க³ச்ச²தி லயம் ஜக³தே³ததீ³ஶ
லிங்கா³த்மகே ஹர சராசரவிஶ்வரூபிந் ॥ 11॥
இதி ஶ்ரீமத்பரமஹம்ஸபரிவ்ராஜகாசார்யஸ்ய
ஶ்ரீகோ³விந்த³ப⁴க³வத்பூஜ்யபாத³ஶிஷ்யஸ்ய
ஶ்ரீமச்ச²ங்கரப⁴க³வத: க்ருʼதௌ
வேத³ஸாரஶிவஸ்தோத்ரம் ஸம்பூர்ணம் ।
॥ atha vedasāraśivastotram॥
paśūnāṃ patiṃ pāpanāśaṃ pareśaṃ
gajendrasya kṛttiṃ vasānaṃ vareṇyam ।
jaṭājūṭamadhye sphuradgāṅgavāriṃ
mahādevamekaṃ smarāmi smarārim ॥ 1॥
maheśaṃ sureśaṃ surārātināśaṃ
vibhuṃ viśvanāthaṃ vibhūtyaṅgabhūṣam ।
virūpākṣamindvarkavahnitrinetraṃ
sadānandamīḍe prabhuṃ pañcavaktram ॥ 2॥
girīśaṃ gaṇeśaṃ gale nīlavarṇaṃ
gavendrādhirūḍhaṃ guṇātītarūpam ।
bhavaṃ bhāsvaraṃ bhasmanā bhūṣitāṅgaṃ
bhavānīkalatraṃ bhaje pañcavaktram ॥ 3॥
śivākānta śaṃbho śaśāṅkārdhamaule
maheśāna śūliñjaṭājūṭadhārin ।
tvameko jagadvyāpako viśvarūpaḥ
prasīda prasīda prabho pūrṇarūpa ॥ 4॥
parātmānamekaṃ jagadbījamādyaṃ
nirīhaṃ nirākāramoṃkāravedyam ।
yato jāyate pālyate yena viśvaṃ
tamīśaṃ bhaje līyate yatra viśvam ॥ 5॥
na bhūmirna cāpo na vahnirna vāyu-
rna cākāśamāste na tandrā na nidrā ।
na coṣṇaṃ na śītaṃ na deśo na veṣo
na yasyāsti mūrtistrimūrtiṃ tamīḍe ॥ 6॥
ajaṃ śāśvataṃ kāraṇaṃ kāraṇānāṃ
śivaṃ kevalaṃ bhāsakaṃ bhāsakānām ।
turīyaṃ tamaḥpāramādyantahīnaṃ
prapadye paraṃ pāvanaṃ dvaitahīnam ॥ 7॥
namaste namaste vibho viśvamūrte
namaste namaste cidānandamūrte ।
namaste namaste tapoyogagamya
namaste namaste śrutijñānagamya ॥ 8॥
prabho śūlapāṇe vibho viśvanātha
mahādeva śaṃbho maheśa trinetra ।
śivākānta śānta smarāre purāre
tvadanyo vareṇyo na mānyo na gaṇyaḥ ॥ 9॥
śaṃbho maheśa karuṇāmaya śūlapāṇe
gaurīpate paśupate paśupāśanāśin ।
kāśīpate karuṇayā jagadetadeka-
stvaṃhaṃsi pāsi vidadhāsi maheśvaro'si ॥ 10॥
tvatto jagadbhavati deva bhava smarāre
tvayyeva tiṣṭhati jaganmṛḍa viśvanātha ।
tvayyeva gacchati layaṃ jagadetadīśa
liṅgātmake hara carācaraviśvarūpin ॥ 11॥
iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya
śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya
śrīmacchaṃkarabhagavataḥ kṛtau
vedasāraśivastotraṃ saṃpūrṇam ।
