Rama suprabhatam - Sloka 1

Rama suprabhatam - Sloka 1

॥ श्री राम सुप्रभातम् ॥

॥ ஶ்ரீ ராம ஸுப்ரபா⁴தம் ॥

॥ ŚRĪ RĀMA SUPRABHĀTAM ॥

प्रातः स्मरामि रघुनाथमुखारविन्दं
     मन्दस्मितं मधुरभाषि विशालभालम् ।
कर्णावलम्बिचलकुण्डलशोभिगण्डं
     कर्णान्तदीर्घनयनं नयनाभिरामम् ॥ १॥

ப்ராத꞉ ஸ்மராமி ரகு⁴னாத²முகா²ரவிந்த³ம்ʼ
மந்த³ஸ்மிதம்ʼ மது⁴ரபா⁴ஷி விஶாலபா⁴லம் ।
கர்ணாவலம்பி³சலகுண்ட³லஶோபி⁴க³ண்ட³ம்ʼ
கர்ணாந்ததீ³ர்க⁴னயனம்ʼ நயனாபி⁴ராமம் ॥ 1॥

prātaḥ smarāmi raghunāthamukhāravindaṃ
     mandasmitaṃ madhurabhāṣi viśālabhālam ।
karṇāvalambicalakuṇḍalaśobhigaṇḍaṃ
     karṇāntadīrghanayanaṃ nayanābhirāmam ॥ 1॥

பொருள் :

புன்சிரிப்புடன் கூடியதும், இனிமையான பேச்சுடன் கூடியதும், விஸ்தாரமான நெற்றியுடன் கூடியதும்,  காதுகளில் தொங்குகின்றதும்  ஆடுகின்றதுமான  குண்டலங்களால் விளங்குகின்ற கன்னப் பிரதேசத்தை உடையதும், காதுவரை நீண்ட கண்களை உடையதும், கண்களுக்கு அழகுற்றிருப்பதும், ரகுவம்சத் திலகனுமான ஸ்ரீராமனுடைய முக கமலத்தை, நான் காலையில் நினைக்கிறேன்.   1

Meaning :

At morning, I remember the lotus-face of Raghunātha, Whose smile is gentle, Whose forehead is large and speech is delectable, Whose cheeks are decorated by moving hoops--hoops that are supported from ears, Whose eyes are large and (seemingly) stretch to the ears, and Which is the most beautiful for eyes.   1